24 Nisan 2012 Salı

sonsuzluk

İnsan bazen hayattan bunalır bir çıkış yolu arar. kısıtlı güzellikler vardır sahip olduğu. O güzelliklerin peşinden koşar hep. Hep onu yaşamak ister. yaşasa da kısıtlıdır alışır ama bir yandan da alışmak istemez çünkü bir geri dönüş vardır bunaltan o koşulların içine.

benim için de İstanbul aynen bir çıkış kapım, hep olmak istediğim yer oluyor. Aslında İstanbul mecazı arkasında saklı olan gönül sahibimin yanında olmak istediğimi dile getirmek isterim. Kastım Odur. Ben tam da İstanbul'u içinde yarim olduğu için sevdim..

Bu gece geriye dönüş var bana.. En uzun birlikteliğimiz oldu belki de bu.. Bu aynı zamanda daha fazla alıştığım daha doğrusu en fazla bağlandığım görüşme oldu. Hep dillerimizde dua vardı bu huzur daimi olsun bu mutluluk ömür boyu sürsün diye.. Hatta güzel bir söz var ki şöyle der;

ÖYLESINE SEVMEK KI BU ÖLESIYE SEVMEK DEĞIL ŞUURSUZCA.. SEVGIYI, ÖLÜM EŞIĞINDEN BAŞI DİK GEÇIRMEK TELAŞI.. HESAP GÜNÜNE YAKIŞTIRMAK TELAŞI.. VEYA; SEVGIYE ÖLÜMÜ ÖĞRETMEK, SONSUZLUK IÇIN... ÇÜNKÜ "BIR ÖMÜR BOYU" ÇOK KISA
Rabbim bize ve tüm sevenlere birlikte SONSUZLUĞU nasip eylesin..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Güzell yorumlarınız içinn teşekkürler... :))